Wsc - Langdorp vzw

4006

Volgende Wandelingen

vrijdag, 23 november 2018
Vrijdagwandelingen
Gelrode-Wezemaal-Gelrode
zaterdag, 01 december 2018
Busuitstap
Kerstmarkt Essen
vrijdag, 07 december 2018
Vrijdagwandelingen
Gijmel-Langdorp-Gijmel
zondag, 09 december 2018
Clubwandeling
39ste Sinterklaastocht
vrijdag, 14 december 2018
Vrijdagwandelingen
Kortrijk Dutsel - Nieuwrode - Kortrijk Dutsel
zaterdag, 15 december 2018
Busuitstap
Busreis Stekene en Hulst

Winden, “in de kuule sjaai “

Hallo, beste stappersvrienden.  We hebben weer een grote uitstap achter de rug en dus  is het tijd voor een kort verslagje.
Donderdagmorgen 04.15 uur. Het wekkeralarm schelt ons uit een lichte onrustige slaap.  Vandaag vertrekken we met de pinguins naar het Zwarte Woud.  Het vertrek  verliep zonder stress.  Daags voordien stonden onze koffers klaar.  De eerste zeer vroege uurtjes dienden voor de meesten om  nog wat te soezen.  Enkel een plaspauze of een wegrestaurant kon ons nog wakker krijgen.
Bijna aangekomen wilde ik onze lectuur in de rugzak steken.  Paul zijne rugzak stond vlak naast die van ons op een lege zetel.  Ik begon maar in te proppen en  merkte nog net op tijd dat ik alles in  de verkeerde zak stak.  Paul had niks gemerkt, maar die blauw bandieten achter mij hadden het natuurlijk direkt door.
Onderweg bezochten we Riquewihr = pittoresk, rustieke gevels, gezellige souvenirwinkels.  Leuk intermezzo.

Wandeldag 1

Bij het avondeten  verzekerde Fons  dat het een rustige wandeling werd, alles plat gelijk.  Wel raar dat zijn hand zo op en af ging.  We waren 's morgens nog niet goed op weg op we kregen al een beklimming van eerste kategorie op ons dak.  We wisten direkt hoe laat het was.  Ons zweet werd ruimschoots beloond door de panorama’s en de frisse pint in een rustieke stube onderweg.  Na nog een kleine lus nadien mochten  we aan het einde van de dag 19 km optekenen,  respect !

Wandeldag 2

Triberg is echt toerisme.  Grote winkels vol met koekoeksklokken, echte kunstwerkjes.  De hemel dreigde zwaar van de regen.  Van aan de bushalte ging het langs kronkelende paden richting waterval, niet vooraleer te stoppen bij het grootste koekoeksuhr, waaruit stipt op het halfuur een beest van een koekkoek zes keer kwam roepen.  De afdaling langs het kolkende water was zeer belastend voor de knieen.  Wel de moeite waard!

Wandeldag 3

Een staalblauwe hemel en een zon die de laatste dauw wegbrandde tussen de naaldbomen.  Na een stevig ontbijt vertrokken we tevoet aan het hotel.  Direkt in stijgende lijn naar de 9OO meter hoog gelegen kapel op de Hornleberg.  De klim verliep geleidelijk langs een brede grintweg waardoor je met drie naast mekaar kon stappen.  Diane besloot wijselijk haar pijnlijke knie een dagje rust te gunnen.  Tijdens het stijgen naar de kapel genoten van adembenemende vergezichten.  De kapel had mooie plafondschilderingen.  Tijdens onze picnic daarboven genoten we van ons  eten, van een fris drankje uit de hutte naast de kapel, en vooral van het zicht op het dal onder ons.  Na een uurtje rust daalden we al zingend naar het dal maar niet zonder te stoppen aan het trainingshotel van de duitse mannschaft.  Het was daar poepchique.  Op een prachtig aangelegd terras genoten we als koningen van bier, wijn en lekkere taart.  Wat een dag !

Wandeldag 4

De Feldberg, de hoogste top van het Zwarte woud.  De rit naar de skilift bracht ons langs de Titisee.  Onze voorzitter riep in de micro dat aan de rechterkant van de weg een kraampke stond waar je lekkere waldhonig kon kopen.  Tegen 70 km /uur is dat toch wel lastig.  Op 200 meter van de top werden we vakkundig door Werner gelost en konden we per acht in de bakskes naar boven.  Wind…, veel wind, en koud, gevoelstemperatuur onder nul.  Als je aan je linkerkant de Alpen zag schitteren in de zon was alle ongemak op slag vergeten.  Met de lift in de toren stegen we tot 20 meter boven de top van de Feldberg en konden we rondom genieten van dit prachtig tafereel.  Daarna daalden we langs een rustig kronkelend pad richting bergstation, waar we genoten van lekkers.  Om halfvijf stapten we moe en voldaan op de bus richting Baeren.  Bijna waren we het hotel nog voorbijgereden.  Werner zijne GPS was een beetje in de war, waarschijnlijk door dat schoonmeiske dat we vlak voordien passeerden.

Wandeling 5

Bloemeneiland Mainau .  Om 7.00 uur ontbijten.  Dat was vroeg, maar we hadden dan ook een rit van twee uren voor de boeg. Onderweg zag ik voor het eerst een vos in het wild.  Bij aankomst in Mainau kreeg ik meteen een pretparkgevoel.  Een gezellige drukte van mensen van alle origine, kuierend en genietend van de bloemenpracht, de uitheemse bomen.  Het vlinderhuis met de prachtige orchideeen was echt een topper.  In dit warme woud fladderden exotische vlinders met honderden tss. De kijklustigen.  Ik ben er gebleven tot ik het benauwd kreeg van de warmte.  Buiten was het niet veel minder warm.  Dus regelmatig terrassen was zeker nodig. 's Middags aten we op het terras aan de Bodensee en konden we de zeilboten zien dansen op de golven.  Een verrassende dag en zeker een aanrader.

Wandeling 6

Koninginne etappe.  Eerste memorabel feit , Felix besloot voor het eerst in 30 jaar om mee te stappen met de korte afstand,afgaande op de uitleg van de voorzitter : steile klim, daarna kruipen we over de straat om dan steil verder te klimmen, en dit alles bij 28 graden.Werner bracht om per bus naar de top van de Kandel op de parking van een skihotel.  2,5 km verder begonnen we de afdaling.  Eerst langs een breed pad tot aan een stube met een terras in de kuule sjaai.  De waardin en de kleindochter Anna omringden ons met de beste zorgen.  Daarna ging het verder bergafwaarts tot aan een weiland met tal van zitbanken.  Ideaal om te picniccen, terwijl genietend van het dal beneden ons.  Na de middag ging het verder langs de Gutachrivier bergaf.  Bij deze hitte zaten we goed beschut onder de bomen.  De laatste 600 meter waren de ergste , een steile klim op asfalt in de brandende zon.  Een van onze pinguins kreeg aan devoet van de klim een flauwte :  waarschijnlijk een beetje te weinig gedronken en vergeten te eten.  Nadat ze cola had getankt ging het meteen een stuk beter.  We waren blij  toen we konden bekomen op een terras bij een lekker ijs met caramel.

Wandeling 7

Schluèchtensteig.  Een van de mooiste wandelingen van het woud.Maar…, dit was buiiten de weergoden gerekend.  Gisteravond had het zwaar geonweerd in de Schlucht, waardoor het  ganse traject er glibberig bijlag.  De vele boomstronken, begroeid met mos, waren alsof ze ingesmeerd waren met bruine zeep.  Vanaf de eerste stappen beseften we dat dit een zware dobber zou worden.De ganse tijd moesten we behoedzaam onze passen zoeken.  Het pad liep dalend naar de rivier om daarna te stijgen  tot hoog boven het dal.  De stalen kabel  was zeker geen overbodige luxe om  langs de glibberige stenen te kruipen.  Veel natuurschoon ging hier aan ons voorbij.  Op een gegeven moment staken we de rivier over en kwamen we in de zonkant waar de weg opgedroogd was.  Er waren nog  wel veel boomwortels, maar toch ging het veel makkelijker.  Maar toch kon je alleen tijdens de korte stops genieten van de natuur.  Als ik eerlijk moet zijn, en dit is helemaal geen kritiek naar het bestuur toe, was dit voor mij als zijnde zondagwandelaar te gevaarlijk, in één woord een kl…wandeling !

Wandeling 8

Muelenbach.  Slingerend langs de Utach door het dal, ging het nadien linksop het woud opzoekend.  Bosmieren die ijverig burchten van  een meter hoog optrokken.  Een koppel herten dat van op twintig meter nieuwsgierig de blauwe garde monsterde.  Om half twaalf arriveerden wij aan de Vesperstueble, gerund door de ouders van de patron van ons hotel.  De man was een echte houthakker : verweerd gezicht,volle baard.  Een vriendelijke mens die graag hielp bij het serveren.  Jan bestelde kartoffelsalat mit bockwurst.  Ze hadden ook lekkere suppe.  Na dit deugdoende intermezzo ging het verder richting dal, terwijl de zon genadeloos brandde.

Laatste dag

Om 7.00 uur ontbijt; om 8.00 uur gepakt en gezakt op de Magneet richting Aarschot.
Besluit : Deze uitstap was er weeral eentje om in te kaderen, een toffe groep waarin veel gelachen werd.  Bedankt bestuur, dankzij jullie konden we weeral genieten van een mooie ervaring
Ivo

.
Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn