Wsc - Langdorp vzw

4006

Volgende Wandelingen

Camino del Norte - FrançoisCamino del Norte

François, één van onze sportieve wandelaars, stuurde ons een emailtje + enkele foto's over zijn sportieve ervaring op de Camino del Norte:

Na het volledig Spaans parcours van de Camino Francés(+ de epiloog van Santiago de Compostela naar Finisterra)gestapt te hebben, wou ik dit voorjaar eens iets anders uitproberen. Een combinatie van twee pelgrimstochten of althans een reeks van opeenvolgende etappes ervan, op het Spaanse grondgebied.

Op 29/04/16 arriveerde ik op de luchthaven van Santander.
Hier begon ik aan de Camino del Norte(=kustroute), tevens ben ik vier dagen de Picos de Europa gaan verkennen. (zie ook Fotoalbum)

Lees meer...

Genieten en …verdrieten in de Dolomieten

Eindelijk, 17 juli was aangebroken.
Met 46 zijn wij de bus ingedoken
Voor 17 uur autostrade
Soms was ’t bakken, soms was ’t braden !.
Bestemming: Italië , Val Gardena
Ik vroeg me af : Waar ligt “ da na “ ?
Bleek een plaats in de Dolomieten
Wij gingen daar van de bergen genieten

Hotel “Les Alpes” …mooi gelegen
Viel voor mij toch wat tegen
De kamertjes waren veel te klein
Maar… op de kamer moet je niet veel zijn.
Ik had een kamer langs de straat
De hele nacht geraas en “lawaat”
En dit wil ik toch nog vertellen:
Veel schaapkes heb ik niet moeten tellen …
Waar ik mij ’s avonds mlee amuseerde ?
Ik telde de auto’s die passeerden
Ik heb mij nooit echt “verveld ”
Duizenden heb ik er geteld !


De bazin, de GROTE chef,
Een signora met heel veel lef,
Die ZWARE stem vergeet ik niet
Zij deed mij denken aan een “Dulle Griet”
Maar madame wist van wanten
Zorgde goed voor haar klanten
Voor mij staat het buiten kijf:
EEN VROUW MET BALLEN AAN HAAR LIJF !
*
Carpatio, raviola, ricotta
Spagetti ,lasagna,polenta,
Piatto coteletta di milano
Vino rosso, vino bianco !
Het eten was er formidastisch
Italiaanse kost, dat was fantastisch
MELOEN MET HESP, moet je horen
Kwam op “ ’t leste” uit ons oren.

Het wandelprogramma was best O.K.
Spijtig, … maar ik deed niet veel mee
Een spierscheur hield mij vastgekluisterd
“ Dikke comedie” … werd er gefluisterd
Maar ’t was echt… ik mocht niet stappen
En dat zullen ze me nooit meer lappen !
Het had ook zijne schone kant
Soms was ’t zelfs heel plezant…
Zo achterblijven,… wat doe je dan ?
Och, je trekt wat uwe plan:
Je leest een boek, schrijft een verslag…
Nikske moet, … alles mag.
Soms ga je zelfs een uurtje “pitten”
Of met Annie op een bankske zitten
Je “sloeft” naar de Spar, taffelt wat rond
De berglucht is toch zo gezond …
Met Magda , Werner en Fik wat klappen
Een fris pintje laten tappen …
Och, er is zoveel te doen
Voor je ’t weet is “achternoen”.

Maar om te wandelen zijn wij gekomen
Hoog in de bergen, … boven de bomen
Door de weiden, tussen de bloemen
Berg op, berg af , … zonder te “groemen”
Overal zie je bloemen staan
Bergranonkel, gentiaan,…
Diep ontroerd zagen wij op deze reis
De WIT-FLUWELEN EDELWEIS …
Sommigen hadden het onderschat
Gingen dapper mee op pad
Vielen onderweg in “pan”
Dan sta je daar. Wat doe je dan ?
Vele wandelaars hoorde ik permeteren
Velen zagen hunne “pere”
Maar,… en dat strekt onze gidsen tot ere
Ik heb niemand horen reclameren !
Overal zijn ze naartoe gegaan/
Naar de “stenen stad” en naar “de maan”
In Merano gingen wij een dagje shoppen
Of was ’t eerder zonnekloppen !
Zo efkes na de noen
39 graden, … niet te doen !
Iemand zag “ 64 “ onderwegen
Maar die had ne zonneslag gekregen …

Eén ding heb ik nog niet verteld:
Iets dat ZEKER moet vermeld:
De Sella-joch, 2500 meter hoog
Lag in de zon, grijs en droog…
Kom dat tegen onderwegen:
BLIKSEM, DONDER, HAGEL, REGEN …
Zo iets kan je niet beschrijven
Heel je lichaam gaat verstijven
Heel je lijf gaat bevriezen
Je gaat ’t bewustzijn verliezen
Van ellende bijna huilen …
En nergens iets om gaan te schuilen
“ Die Bergtuifel” ist neergestreken
Wandelpaden worden beken
Er wordt gebibberd en gebeefd
Maar … ze hebben het overleefd !!!
Nat en koud tot op het vel
Ons mensen gingen door de hel
Warm drinken, stevig eten
En de pijn was weer vergeten !

De wandelvakantie is bijna gedaan
Tijd om weer naar huis te gaan
Naar Mathil en hare koning
Naar het land van melk en honing …
Terug naar huis in 15 uur
Met Magda en Werner achter het stuur
Beter chauffeurs kunnen wij ons niet wensen
Een APPLAUS voor deze lieve mensen !
Deze vakantie liep weinig mis
DANK U … Jetje, dank u Maurits
Dank u Roger, Paul en Cyriel
Dank alle mensen van “vrije wil “
DAVEREND APPLAUS voor de “ GROTE BONS”
Dank u Corry, dank u FONS !
Alles is weer goed verlopen
Tot volgend jaar … mogen wij hopen…
Dank u vrienden, wij vonden het fijn
Om 9 dagen bij u te zijn
Groetjes, en een dikke “dada”
Van ons Mia en van

SWA

Wolkenstein, 17 tot 25 juli 2015

Verslag wandeldriedaagse Waldbreitbach
van 19 tot 21 december 2014

Dag 1

Na een autotocht van 224 km kwamen we met zijn allen tussen 9 uur en 10.30 uur aan in Linz. Het was voor iedereen niet even evident om een (gratis) parkeerplaats te vinden.
Op marktplatz konden wij genieten van een tas koffie of een “heise chocomelk”. Voor de overigens zeer vriendelijke gastvrouw was een “heisse chocomelk” niet wat sommige ervan hadden verwacht en bleek “heiss” plots “ice” te zijn. Niet getreurd echter want ook dat bleek ’s morgens op een winterdag toch wel lekker;  al was de combinatie met een boterham niet voor de hand liggend.
De grote wandeling vertrok om half elf langs de Rheinsteig richting uitzichtpunt Eberle vanwaar je een mooi panoramazicht had op de loop van de Rijn. Het weer was niet direct onze bondgenoot en tussen de regendruppels door was het best een zeer mooie tocht.
Ook de kleine tocht langs de Rijn en door het mooie stadje Linz met zijn kerstmarkt viel in de smaak.
Na een bezoek aan de plaatselijke kerstmarkt en tas koffie of échte warme chocomelk vertrokken we met zijn allen richting hotel Zur Post in Waldbreitbach. We verkenden de omgeving en stelden vast  dat Waldbreitbach met zijn kerstverlichting zeer mooi was. Op de rivier de Wied konden we  een meters hoge adventskrans en een kersttafereel bewonderen.  Na een drankje in de hotelstube schoven  we om 18 uur onze beentjes onder de tafel  voor een heerlijke maaltijd.
Er werd nog  “tussen pot en pint” wat nagekaart alvorens iedereen na een vermoeiende dag van een welverdiende rust genoot.

Dag 2

Na het ontbijtbuffet vertrokken zowel  de korte als de lange wandeling  richting het klooster Mariënhaus.
Voor de stappers van de lange wandeling betekende dit  dat er al onmiddellijk nadat we de brug over de Wied voorbij waren,  fors diende te worden geklommen richting de Westerwaldkliniek. Dat we onderweg  everzwijnen en herten zagen was een aangename verrassing. Na een fikse afdaling was het alweer klimmen richting Frorath om na een appelsienenstop en een afdaling langs het riviertje de WurbachNiederbreitbach te bereiken waar we even tijd namen om iets te eten en te drinken .
Daar waren inmiddels ook de wandelaars van de korte wandeling aangekomen nadat zij langs de boorden van de Wied op hun beurt Niederbreitbach hadden bereikt.
Eerst de korte en vervolgens de lange wandeling vertrokken dan richting het klooster via het Klosterpad waarna we afdaalden richting de kerk van Waldbreitbach. Daar was een kerstlandschap te bewonderen van  ongeveer 8 meter  lang , 4 meter breed en 3,5 meter hoog. Een echt prachtwerk inclusief watervallen.
Daarna bezochten we het kerstallenmuseum met meer dan 2000 verschillende prachtige kerststallen en de uitbeelding van het levensverhaal van Jezus. Je moet het gezien hebben om te beseffen hoe mooi al deze verschillende kerststallen wel zijn.
Na het avondeten trokken  nog enkele dapperen via de verlichte wandelweg en kleine kerststalletjes richting het klooster. Eens boven konden ze het mooi verlichte dorpje bewonderen om daarna langs dezelfde prachtige wandelweg af te dalen.
De anderen  hadden veel  om over na te praten want de  wandeling was er één geweest door de prachtige omgeving rond Waldbreitbach met mooie vergezichten, langs  een wilde Wied, de prachtig versierde kerk en het majestueuze museum. Kortom het was voor iedereen een prachtige dag geweest.

Dag 3

Goed ontbeten, de valiezen in de koffers en iedereen vertrok voor een korte maar pittige rondwandeling richting Rossbach.
Terug in Waldbreitbach werd in het hotel nog een middagmaal genuttigd waarna de terugreis werd aangevat.
De korte maar prachtige vakantie was alweer voorbij. Gelukkig kan er worden uitgekeken naar de volgende trip die ons van 14 tot 17 mei 2015 naar Alken aan de Moezel zal brengen.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn